Jakobus
Chapter 5

Jakobus

Lutherbibel 1912
vs Baibal Olcim (Matu…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Jakobus 5

Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Wohlan nun, ihr Reichen, weinet und heulet über euer Elend, das über euch kommen wird!
1Kuirhang rhoek te maerhae coeng, na ngaidaengnah aka thoeng te rhah neh vuek thil uh.
2Euer Reichtum ist verfault, eure Kleider sind mottenfräßig geworden.
2Na khuehtawn loh hmawn coeng tih na himbai khaw keet la poeh coeng.
3Euer Gold und Silber ist verrostet, und sein Rost wird euch zum Zeugnis sein und wird euer Fleisch fressen wie ein Feuer. Ihr habt euch Schätze gesammelt in den letzten Tagen.
3Na sui neh ngun khaw aek coeng. A sue te nangmih taengah mingpha la om vetih na saa te hmai bangla a caak ni. Khohnin hnukkhueng dongah ni na tung uh coeng.
4Siehe, der Arbeiter Lohn, die euer Land eingeerntet haben, der von euch abgebrochen ist, der schreit, und das Rufen der Ernter ist gekommen vor die Ohren des HERRN Zebaoth.
4Na lo na ah te bibikung kah thapang na hmil pah long te namamih n'doek coeng he. Aka at rhoek kah a pang loh caempuei boeipa kah a hna khuila kun coeng.
5Ihr habt wohlgelebt auf Erden und eure Wollust gehabt und eure Herzen geweidet am Schlachttag.
5Diklai hmanah na pumdom uh tih omthen na bawn uh, maeh tue vaengkah bangla na thinko te na khut uh.
6Ihr habt verurteilt den Gerechten und getötet, und er hat euch nicht widerstanden.
6Aka dueng te na boe sak uh tih na ngawn uh dae nangmih te m'pakai moenih.
7So seid nun geduldig, liebe Brüder, bis auf die Zukunft des HERRN. Siehe, ein Ackermann wartet auf die köstliche Frucht der Erde und ist geduldig darüber, bis er empfange den Frühregen und den Spätregen.
7Te dongah manuca rhoek, Boeipa kah a lonah tue duela na thinsen uh mai. Lotawn loh diklai kah a vuei lue te a lamtawn ta. Rhotui neh tlankhol a dang duela a thinsen ta.
8Seid ihr auch geduldig und stärket eure Herzen; denn die Zukunft des HERRN ist nahe.
8Boeipa a lonah tah a yoei coeng dongah nangmih khaw thinsen uh lamtah na thinko te duel uh laeh.
9Seufzet nicht widereinander, liebe Brüder, auf daß ihr nicht verdammt werdet. Siehe, der Richter ist vor der Tür.
9Manuca rhoek khat neh khat huei uh boeh, te daengah ni lai n'tloek pawt eh. Laitloekkung tah thohka taengah pai coeng ke.
10Nehmet, meine lieben Brüder, zum Exempel des Leidens und der Geduld die Propheten, die geredet haben in dem Namen des HERRN.
10Manuca rhoek, tonghma rhoek kah patangkhang neh thinsennah te moeiboe la loh uh. Amih loh Boeipa ming nen ni a thui uh.
11Siehe, wir preisen selig, die erduldet haben. Die Geduld Hiobs habt ihr gehört, und das Ende des HERRN habt ihr gesehen; denn der HERR ist barmherzig und ein Erbarmer.
11Akah ueh rhoek ni ng'uem uh he. Job kah a uehnah te na yaak uh coeng. A hnukkhueng la hlang rhen kho neh lungma aka ti tah Boeipa ni tila Boeipa te na hmuh uh coeng.
12Vor allen Dingen aber, meine Brüder, schwöret nicht, weder bei dem Himmel noch bei der Erde noch mit einem andern Eid. Es sei aber euer Wort: Ja, das Ja ist; und: Nein, das Nein ist, auf daß ihr nicht unter das Gericht fallet.
12Tedae ka manuca rhoek, a cungkuem dongah toemngam uh boeh. Vaan khaw, diklai khaw, olhlo thil boeh khaw. Tedae nangmih kah ol te ue atah ue, moenih atah moenih tila rhep om saeh. Te daengah ni laitloeknah hmuiah na cungku uh pawt eh.
13Leidet jemand unter euch, der bete; ist jemand gutes Muts, der singe Psalmen.
13Nangmih khuiah pakhat long ni a patang atah thangthui saeh. Pakhat ni a ngai a dip atah tingtoeng sa saeh.
14ist jemand krank, der rufe zu sich die Ältesten von der Gemeinde, daß sie über ihm beten und salben ihn mit Öl in dem Namen des HERRN.
14Nangmih khuiah khat khat ni a tattloel atah hlangboel kah a ham rhoek te khue saeh. Te vaengah anih te Boeipa ming neh thangthui uh thil saeh lamtah situi neh hluk uh saeh.
15Und das Gebet des Glaubens wird dem Kranken helfen, und der HERR wird ihn aufrichten; und so er hat Sünden getan, werden sie ihm vergeben sein.
15Tangnah paipi long tah kobawt khaw a khang vetih anih te Boeipa loh a thoh ni. Tholhnah a saii te om mai cakhaw anih te a hlah ni.
16Bekenne einer dem andern seine Sünden und betet füreinander, daß ihr gesund werdet. Des Gerechten Gebet vermag viel, wenn es ernstlich ist.
16Te dongah, tholhnah te patoeng patoeng phong uh lamtah patoeng patoeng thangthui uh. Te daengah ni na hoeih uh eh. Aka dueng rhoek kah rhenbihnah tah bahoeng khangmai tih tueng.
17Elia war ein Mensch gleich wie wir; und er betete ein Gebet, daß es nicht regnen sollte, und es regnete nicht auf Erden drei Jahre und sechs Monate.
17Elijah he mamih vanbangla hlang boeiloeih ni. Tedae thangthuinah neh a thangthui vaengah rhotui tlan pawh. Te vaengah diklai ah kum thum neh hla rhuk rhotui tlan pawh.
18Und er betete abermals, und der Himmel gab den Regen, und die Erde brachte ihre Frucht.
18Tedae koep a thangthui vaengah vaan loh rhotui a paek tih diklai loh a thaih a cuen sak.
19Liebe Brüder, so jemand unter euch irren würde von der Wahrheit, und jemand bekehrte ihn,
19Ka manuca rhoek, nangmih khuikah khat khat long ni oltak lamkah taengphaelh tih khat khat loh anih a mael puei oeh atah,
20der soll wissen, daß, wer den Sünder bekehrt hat von dem Irrtum seines Weges, der hat einer Seele vom Tode geholfen und wird bedecken die Menge der Sünden.
20A longpuei kah tholhhiknah lamloh, hlangtholh aka mael puei long khaw, dueknah lamkah a hinglu a khang vetih tholh tung a muekdah pah ham te ming saeh.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.