1. Mose
Chapter 9
Lutherbibel 1912
vs Baibala Hemolele (…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

1. Mose 9

Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Und Gott segnete Noah und seine Söhne und sprach: Seid fruchtbar und mehrt euch und erfüllt die Erde.
1HOOPOMAIKAI mai la ke Akua ia Noa, a me kana mau keikikane, i mai la ia lakou, E hoohua mai oukou, e mahuahua, a e hoopiha i ka honua.
2Furcht und Schrecken vor euch sei über alle Tiere auf Erden und über alle Vögel unter dem Himmel, über alles, was auf dem Erdboden kriecht, und über alle Fische im Meer; in eure Hände seien sie gegeben.
2E kau mai auanei ka makau ia oukou a me ka weliweli maluna o na holoholona a pau o ka honua, maluna hoi o na manu a pau e ka lewa, a maluna hoi o na mea a pau e hele ana ma ka honua, a maluna no hoi o na ia a pau o ke kai; ua haawiia'ku lakou iloko o na lima o oukou.
3Alles, was sich regt und lebt, das sei eure Speise; wie das grüne Kraut habe ich's euch alles gegeben.
3O na mea hele a pau e ola ana, na oukou ia e ai; me ka'u i haawi aku ai i na launahele opiopio na oukou, pela ka'u e haawi aku nei i na mea a pau.
4Allein eßt das Fleisch nicht, das noch lebt in seinem Blut.
4Aka, mai ai oukou i ka io me kona ola, oia kona koko.
5Auch will ich eures Leibes Blut rächen und will's an allen Tieren rächen und will des Menschen Leben rächen an einem jeglichen Menschen als dem, der sein Bruder ist.
5He oiaio, e hoopai auanei au i ke koko o ko oukou ola; ma ka lima o na holoholona a pau ka'u e hoopai aku ai; a ma ka lima hoi o na kanaka; ma ka lima hoi o ka hoahanau o kela kanaka keia kanaka ka'u e hoopai aku ai i ke ola o kanaka.
6Wer Menschenblut vergießt, des Blut soll auch durch Menschen vergossen werden; denn Gott hat den Menschen zu seinem Bilde gemacht.
6O ka mea nana e hookahe i ke koko o kanaka, e hookaheia no kona koko e kanaka: no ka mea, ma ke ano o ke Akua oia i hana'i i kanaka.
7Seid fruchtbar und mehrt euch und regt euch auf Erden, daß euer viel darauf werden.
7A oukou, e hoohua mai oukou, a e mahuahua; e hanau nui ma ka honua, a e hoolaha malaila.
8Und Gott sagte zu Noah und seinen Söhnen mit ihm:
8Olelo mai la ke Akua ia Noa a i kana mau keiki me ia, i mai la,
9Siehe, ich richte mit euch einen Bund auf und mit eurem Samen nach euch
9Owau la e, ke hoopaa nei au i ka u berita me oukou a me ka oukou poe mamo mahope o oukou:
10und mit allem lebendigen Getier bei euch, an Vögeln, an Vieh und an allen Tieren auf Erden bei euch, von allem, was aus dem Kasten gegangen ist, was für Tiere es sind auf Erden.
10A me na mea ola a pau me oukou, o na manu, o na holoholona laka a me na holoholona hihiu o ka honua me oukou: mai ka poe a pau i hele mai iwaho e ka halelana, a i na holoholona a pau o ka honua.
11Und richte meinen Bund also mit euch auf, daß hinfort nicht mehr alles Fleisch verderbt werden soll mit dem Wasser der Sintflut, und soll hinfort keine Sintflut mehr kommen, die die Erde verderbe.
11E hoopaa no wau i ka'u berita me oukou: aole hoi e luku hou ia ua mea ola a pau i na wai o ke kaiakahinalii: aole hoi he kaiakahinalii e hiki hou mai ana e pau ai ka honua.
12Und Gott sprach: Das ist das Zeichen des Bundes, den ich gemacht habe zwischen mir und euch und allen lebendigen Seelen bei euch hinfort ewiglich:
12I mai la ke Akua. Eia ka hoailona o ka berita a'u e hana nei mawaena o'u a o oukou, me na mea ola a pau me oukou, no ua hanauna a pau.
13Meinen Bogen habe ich gesetzt in die Wolken; der soll das Zeichen sein des Bundes zwischen mir und der Erde.
13Ke kau nei au i kuu anuenue ma ke ae, i hoailona ia uo ka berita mawaena o'u a o ka honua.
14Und wenn es kommt, daß ich Wolken über die Erde führe, so soll man meinen Bogen sehen in den Wolken.
14A hoouhi aku ai au i ke ao maluna o ka honua, e ikea auanei ke anuenue ma ke ae.:
15Alsdann will ich gedenken an meinen Bund zwischen mir und euch und allen lebendigen Seelen in allerlei Fleisch, daß nicht mehr hinfort eine Sintflut komme, die alles Fleisch verderbe.
15A e hoomanao iho uo au i ka'u berita mawaena o'u a o oukou, me na mea io e ola ana a pau: aole loa e lilo hou ana ka wai i kaiakahinalii e luku ai i na mea io a pau.
16Darum soll mein Bogen in den Wolken sein, daß ich ihn ansehe und gedenke an den ewigen Bund zwischen Gott und allen lebendigen Seelen in allem Fleisch, das auf Erden ist.
16A e kau mai auanei ke anuenue ma ke ao: a e nana aku au ia i hoomanao iho ai au i ka berita mau loa mawaena o ke Akua a o na mea ola a pau o na mea io a pau maluna o ka honua.
17Und Gott sagte zu Noah: Das sei das Zeichen des Bundes, den ich aufgerichtet habe zwischen mir und allem Fleisch auf Erden.
17Olelo mai la ke Akua ia Noa Ola ka hoailona o ka berita a'u i hoopaa iho ai mawaena o'u a e na mea io a pau maluna o ka houna.
18Die Söhne Noahs, die aus dem Kasten gingen, sind diese: Sem, Ham und Japheth. Ham aber ist der Vater Kanaans.
18O na keikikane a Noa. ua mea i puka mai iwaho o ka halelana. oia o Sema, o Hama, a o lapeta: a o Hama ka makuakaue no Kananna.
19Das sind die drei Söhne Noahs, von denen ist alles Land besetzt.
19O lakou ua keikikane ekolu a Noa. a na lakou i hoolalaia ku [na kanaka] ma ka honua a pau.
20Noah aber fing an und ward ein Ackermann und pflanzte Weinberge.
20Hoomaka iho la o Noa e mahiai, a kanu iho la ia i ka malawaina:
21Und da er von dem Wein trank, ward er trunken und lag in der Hütte aufgedeckt.
21Inu iho la ia i ka waina, a ona: a ua uhi ole ia oia i ke kapa maloko o kona halelewna.
22Da nun Ham, Kanaans Vater, sah seines Vaters Blöße, sagte er's seinen beiden Brüdern draußen.
22Ike aku la o Hama ka makuakane o Kauaana i kahi hilahila o kona makuakane. a hai mai la i kona mau hoahanau elua mawaho.
23Da nahmen Sem und Japheth ein Kleid und legten es auf ihrer beider Schultern und gingen rücklings hinzu und deckten des Vaters Blöße zu; und ihr Angesicht war abgewandt, daß sie ihres Vater Blöße nicht sahen.
23Lalau aku la o Sema laua o Iapeta i ka aahu. a kau iho la maluna o ko laua mau poohiwi. a hele hope aku la laua. a uhi iho la i kahi hilahila o ko laua makuakane: ua huli hope ko laua mau maka. a ike ole aku laua i kahi hilahila o ko laua makuakane.
24Als nun Noah erwachte von seinem Wein und erfuhr, was ihm sein jüngster Sohn getan hatte,
24Ala ae la o Noa i ka pau ana o kona waina. a ike iho la ia i ka mea a kana keiki muli iho i hana aku ai ia ia.
25sprach er: Verflucht sei Kanaan und sei ein Knecht aller Knechte unter seinen Brüdern!
25Olelo mai la oia. E poino ne o Kanaaua: he kauwa ia ua na kauwa a kona poe hoahanau.
26und sprach weiter: Gelobt sei der HERR, der Gott Sem's; und Kanaan sei sein Knecht!
26Olelo mai la hoi oia. E hoomaikaiia o Iehova. ke Akua o Sema: a o Kauaana kana kauwa.
27Gott breite Japheth aus, und lasse ihn wohnen in den Hütten des Sem; und Kanaan sei sein Knecht!
27E hoomahuahua auanei ke Akua ia Iapeta, a e noho no auanei ia ma ua halelewa o Sema: a o Kauaana kana kauwa.
28Noah aber lebte nach der Sintflut dreihundertfünfzig Jahre,
28A e ko Noa ola ana mahope o ke kaiakahinalii, akolu ia haneri makahiki a me kanalima.
29daß sein ganzes Alter ward neunhundertundfünfzig Jahre, und starb.
29O ua la a pau o Noa. aiwa ia haneri makahiki a me kanalima: a make iho la ia.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.