1. Petrus 4
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Weil nun Christus im Fleisch für uns gelitten hat, so wappnet euch auch mit demselben Sinn; denn wer am Fleisch leidet, der hört auf von Sünden,
1Te dongah pumsa ah Khrih patang coeng tih nangmih khaw poeknah neh amah la pumcum uh laeh. Pumsa ah aka patang long tah tholhnah te a moeng coeng.
2daß er hinfort die noch übrige Zeit im Fleisch nicht der Menschen Lüsten, sondern dem Willen Gottes lebe.
2Te dongah hoehhamnah kah hlang la om voel pawt tih pumsa ah hing tue aka coih te Pathen kongaih la om saeh.
3Denn es ist genug, daß wir die vergangene Zeit des Lebens zugebracht haben nach heidnischem Willen, da wir wandelten in Unzucht, Lüsten, Trunkenheit, Fresserei, Sauferei und greulichen Abgöttereien.
3Khum tangtae a tue loh namtom rhoek kah kongaih la a thoeng te rhoeh coeng. Omthenbawn, cukhalhnah, yusoknah, omngaihlawnnah, yubueihnah neh aka lolh mueibawknah dongah ana pongpa uh.
4Das befremdet sie, daß ihr nicht mit ihnen laufet in dasselbe wüste, unordentliche Wesen, und sie lästern;
4Te nen te a suel uh dongah na capit voel pawt tih tuihnum kah cungpoehnah ah amah la n'soehsal uh.
5aber sie werden Rechenschaft geben dem, der bereit ist, zu richten die Lebendigen und die Toten.
5Amih loh hlang duek neh hlang hing laitloek ham sikim la aka om taengah olka a thuung uh pueng ni.
6Denn dazu ist auch den Toten das Evangelium verkündigt, auf daß sie gerichtet werden nach dem Menschen am Fleisch, aber im Geist Gott leben.
6He ham ni aka duek taengah khaw a phong pah. Te nen ni pumsa ah hlang bangla hing ngawn cakhaw mueihla ah Pathen bangla lai a tloek uh eh.
7Es ist aber nahe gekommen das Ende aller Dinge.
7Tedae a cungkuem kah a bawtnah tah yoei coeng. Te dongah muet uh lamtah thangthuinah neh cue uh.
8So seid nun mäßig und nüchtern zum Gebet. Vor allen Dingen aber habt untereinander eine inbrünstige Liebe; denn die Liebe deckt auch der Sünden Menge.
8Lungnah loh tholh khaw rhaengpuei la a muekdah dongah a cungkuem lakah lungnah te nangmih taengah tlal khueh uh.
9Seid gastfrei untereinander ohne Murren.
9Kohuetnah om kolla khat neh khat taengah moeihoeih la om uh.
10Und dienet einander, ein jeglicher mit der Gabe, die er empfangen hat, als die guten Haushalter der mancherlei Gnade Gottes:
10Kutdoe rhip a dang vanbangla Pathen kah lungvatnah cungkuem dongah hnokhoem then la khat neh khat taengah thotat uh.
11so jemand redet, daß er's rede als Gottes Wort; so jemand ein Amt hat, daß er's tue als aus dem Vermögen, das Gott darreicht, auf daß in allen Dingen Gott gepriesen werde durch Jesum Christum, welchem sei Ehre und Gewalt von Ewigkeit zu Ewigkeit! Amen.
11Khat khat long khaw a thui atah Pathen kah olrhuh bangla thui saeh. Khat khat long ni a thohtat atah Pathen loh thadueng a koei pah bangla thotat saeh. Te daengah ni a cungkuem dongah Jesuh Khrih lamloh Pathen te a thangpom eh. Thangpomnah neh thaomnah tah kumhal kah kumhal due amah taengah om. Amen.
12Ihr Lieben, lasset euch die Hitze, so euch begegnet, nicht befremden (die euch widerfährt, daß ihr versucht werdet), als widerführe euch etwas Seltsames;
12Thintlo rhoek, nangmih taengkah noemcainah hmaitak dongah suel uh boeh. Nangmih ham aka om te nangmih taengah yinlai bangla ha thoeng coeng.
13sondern freuet euch, daß ihr mit Christo leidet, auf daß ihr auch zur Zeit der Offenbarung seiner Herrlichkeit Freude und Wonne haben möget.
13Tedae Khrih kah patangnah dongah na boek uh dongah omngaih uh. Te daengah ni a thangpomnah dongkah pumphoenah dongah khaw hlampan la na omngaih uh eh.
14Selig seid ihr, wenn ihr geschmäht werdet über den Namen Christi; denn der Geist, der ein Geist der Herrlichkeit und Gottes ist, ruht auf euch. Bei ihnen ist er verlästert, aber bei euch ist er gepriesen.
14Khrih ming neh n'thuithet atah na yoethen uh. Thangpomnah neh Pathen kah Mueihla tah nangmih soah duem coeng.
15Niemand aber unter euch leide als ein Mörder oder Dieb oder Übeltäter oder der in ein fremdes Amt greift.
15Nangmih ah khat khat loh hlang aka ngawn, hlanghuen, laihmu, calawhcakam hlang bangla patang boel saeh.
16Leidet er aber als ein Christ, so schäme er sich nicht; er ehre aber Gott in solchem Fall.
16Tedae Khrihca bangla a patang atah yak boel saeh lamtah a ming neh Pathen te thangpom saeh.
17Denn es ist Zeit, daß anfange das Gericht an dem Hause Gottes. So aber zuerst an uns, was will's für ein Ende werden mit denen, die dem Evangelium nicht glauben?
17Pathen im lamkah laitloeknah tue tah a tong coeng. Tedae mamih lamkah lamhma koinih Pathen kah olthangthen aka aek rhoek kah a palthamnah tah metlam nim te?
18Und so der Gerechte kaum erhalten wird, wo will der Gottlose und Sünder erscheinen?
18Aka dueng long pataeng hnaeng hnaeng a khang atah baltalh neh hlangtholh tah melam a phoe eh?
19Darum, welche da leiden nach Gottes Willen, die sollen ihm ihre Seelen befehlen als dem treuen Schöpfer in guten Werken.
19Te dongah Pathen kah kongaih la aka patang rhoek long ngawn tah bibi then neh amamih kah hinglu te Suenkung uepom taengah nawn saeh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.