Nambar 12
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Mosi mah Ethiopia tanu to zu haih moe, Ethiopia nongpata to zu ah a lak pongah, Miriam hoi Aaron mah Mosi to kasae thuih hoi.
1و مریم و هارون درباره زن حبشی که موسی گرفته بود، بر او شکایت آوردند، زیرا زن حبشی گرفته بود.
2Nihnik mah, Angraeng mah Mosi khae khue ah maw lokthuih? Aicae khaeah doeh lokthui ai maw? tiah a thuih hoi. To lok to Angraeng mah thaih.
2و گفتند: «آیا خداوندبا موسی به تنهایی تکلم نموده است، مگر به ما نیزتکلم ننموده؟» و خداوند این را شنید.
3(To naah Mosi loe long pum ah kaom kaminawk boih pongah doeh, poek panaemhaih tawn kami ah oh.)
3و موسی مرد بسیار حلیم بود، بیشتر از جمیع مردمانی که در روی زمینند.
4Angraeng mah, Mosi, Aaron hoi Miriam khaeah, Nangcae long thumto amkhuenghaih im ah angzo oh, tiah a naa. To pongah nihcae loe caeh o.
4در ساعت خداوند به موسی و هارون و مریم گفت: «شما هر سه نزد خیمه اجتماع بیرون آیید.» و هر سه بیرون آمدند.
5To naah Angraeng loe tamai thung hoiah angzoh tathuk, kahni im thok taengah angdoet moe, Aaron hoi Miriam to kawk; nihnik loe hmabang ah tacawt hoi.
5و خداوند در ستون ابرنازل شده، به در خیمه ایستاد، و هارون و مریم راخوانده، ایشان هر دو بیرون آمدند.
6Anih mah, Ka lok hae tahngai hoih; Nangcae salakah Angraeng ih tahmaa to om nahaeloe, anih khaeah hnuksakhaih hoiah kam tueng moe, anih khaeah amang ah lok ka thuih pae.
6و او گفت: «الان سخنان مرا بشنوید: اگر در میان شما نبی‌ای باشد، من که یهوه هستم، خود را در رویا بر اوظاهر می‌کنم و در خواب به او سخن می‌گویم.
7Toe ka tamna Mosi loe to tiah om ai; anih loe ka imthung takoh boih ah oep thok koek kami ah oh.
7اما بنده من موسی چنین نیست. او در تمامی خانه من امین است.
8Anih hoi lok ka thuih naah, mikhmai kangtong ah ni lok ka thuih han, thaih karai lok hoiah ka thui mak ai; anih mah Angraeng ih krang to hnu tih; tikhoe ka tamna Mosi ih lok aek hanah zithaih na tawn hoi ai loe? tiah a naa.
8با وی روبرو و آشکارا و نه در رمزها سخن می‌گویم، و شبیه خداوند رامعاینه می‌بیند، پس چرا نترسیدید که بر بنده من موسی شکایت آوردید؟»
9Angraeng palungphuihaih mah nihnik to kangh, to pacoengah anih mah caehtaak.
9و غضب خداوند برایشان افروخته شده، برفت.
10Tamai mah kahni im to caehtaak pacoengah, khenah, Miriam loe dantui kanglung baktiah ngansae man khrung; Aaron mah Miriam to khet naah, anih loe ngansae man kami ah a hnuk.
10و چون ابر از روی خیمه برخاست، اینک مریم مثل برف مبروص بود، و هارون بر مریم نگاه کرد و اینک مبروص بود.
11To naah Aaron mah Mosi khaeah, Ka angraeng, amthuhaih hoiah ni hmuen hae ka sak hoi moeng boeh, tahmenhaih hoiah hae zaehaih hae kai hnik nuiah amtii hmah raeh, tiah a naa.
11و هارون به موسی گفت: «وای‌ای آقایم بار این گناه را بر ما مگذار زیرا که حماقت کرده، گناه ورزیده‌ایم.
12Anih hae amno ih zok thung hoiah tacawt naah kakoep ai kami, takpum ahap kadueh kami baktiah omsak hmah, tiah a naa.
12و او مثل میته‌ای نباشد که چون از رحم مادرش بیرون آید، نصف بدنش پوسیده باشد.»
13To pongah Mosi mah Angraeng khaeah, Aw Sithaw, tahmenhaih hoiah anih hae vaihi ngantuisak rae ah, tiah a hangh.
13پس موسی نزد خداوند استغاثه کرده، گفت: «ای خدا او را شفا بده!»
14Angraeng mah Mosi khaeah, ampa mah Miriam ih mikhmai ah pathoih nahaeloe, anih loe ni sarihto thung azathaih hoiah om mak ai maw? Anih to na oh o haih ahmuen tasa bangah ni sarihto thung suem ah, to pacoengah a thungah akunsak let ah, tiah a naa.
14خداوند به موسی گفت: «اگر پدرش به روی وی فقط آب دهان می‌انداخت، آیا هفت روز خجل نمی شد؟ پس هفت روز بیرون لشکرگاه محبوس بشود، وبعد از آن داخل شود.»
15To pongah Miriam to ataihaih im tasa bangah ni sarihto thung a suek o; Miriam a thungah akun o sak let ai karoek to, kaminawk loe kholong caeh o ai.
15پس مریم هفت روزبیرون لشکرگاه محبوس ماند، و تا داخل شدن مریم، قوم کوچ نکردند.
16To pacoengah kaminawk loe, Hazeroth ahmuen ah angpuen o moe, Paran praezaek ah ohhaih ahmuen takhawh o.
16و بعد از آن، قوم از حضیروت کوچ کرده، در صحرای فاران اردو زدند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.