Jeremiah 16
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1To pacoengah Angraeng ih lok kai khaeah angzoh moe,
1و کلام خداوند بر من نازل شده، گفت:
2hae ahmuen ah zu na la mak ai, caa nongpanawk hoi nongpatanawk doeh na sah mak ai.
2«برای خود زنی مگیر و تو را در این مکان پسران و دختران نباشد.
3Hae ahmuen ah tapen capanawk hoi canunawk, nihcae tapen amnonawk hoi nihcae sah ampanawk kawng pongah, Angraeng mah hae tiah thuih,
3زیرا خداونددرباره پسران و دخترانی که در این مکان مولودشوند و درباره مادرانی که ایشان را بزایند وپدرانی که ایشان را در این زمین تولید نمایند چنین می‌گوید:
4nihcae loe kasae duekhaih hoiah dueh o tih; nihcae to qah o haih mak ai, aphum doeh aphum o mak ai; nihcae loe long nuiah aek baktiah ni om o tih; sumsen hoi khokhahaih mah nihcae to paduek tih; nihcae qoknawk loe van ih tavaanawk hoi taw ih moi kasannawk han buh ah om tih.
4به بیماریهای مهلک خواهند مرد. برای ایشان ماتم نخواهند گرفت و دفن نخواهندشد بلکه بر روی زمین سرگین خواهند بود. و به شمشیر و قحط تباه خواهند شد و لاشهای ایشان غذای مرغان هوا و وحوش زمین خواهد بود.
5Angraeng mah hae tiah thuih; hae kaminawk khae hoiah ka monghaih, amlunghaih hoi palungnathaih to ka lak ving boeh pongah, dueh kami im ah akun hmah, qah haih hmah loe, palung doeh sae haih hmah, tiah Angraeng mah thuih.
5زیرا خداوند چنین می‌گوید: به خانه نوحه گری داخل مشو و برای ماتم گرفتن نرو و برای ایشان تعزیت منما زیرا خداوند می‌گوید که سلامتی خود یعنی احسان و مراحم خویش را از این قوم خواهم برداشت.
6Kathoeng kalen tih ai nihcae loe hae prae ah dueh o boih tih; mi mah doeh nihcae to aphum mak ai, qah haih kami doeh om mak ai, nihcae pongah angmah hoi angmah ang aat kami om mak ai, sam aat kami doeh om mak ai.
6هم بزرگ و هم کوچک در این زمین خواهند مرد و دفن نخواهند شد. و برای ایشان ماتم نخواهند گرفت و خویشتن را مجروح نخواهند ساخت و موی خود را نخواهند تراشید.
7Kadueh qah haih kaminawk pathloep hanah, buh thaak pae kami mi doeh om o mak ai; ampa hoi amno to duek pongah palungsae kaminawk pathloep hanah tui boengloeng paek kami doeh om mak ai.
7و برای ماتم گری نان را پاره نخواهند کرد تاایشان را برای مردگان تعزیت نمایند و کاسه تعزیت را با ایشان برای پدر یا مادر ایشان هم نخواهند نوشید.
8Nang loe poihsakhaih ahmuen ah caeh hmah, nihcae hoi doeh nawnto anghnu hmah, nawnto nae hmah loe, caa hmah.
8و تو به خانه بزم داخل مشو و باایشان برای اکل و شرب منشین.
9Misatuh kaminawk ih Angraeng, Israel Sithaw mah, Khenah, hae ahmuen hoiah anghoehaih lok, oephaih lok, zu la thendoeng ih lok hoi sava sah tangla ih loknawk to nangcae dung hoi nangcae hmaa roe ah ka boengsak han, tiah thuih.
9زیرا که یهوه صبایوت خدای اسرائیل چنین می‌گوید: اینک من در ایام شما و در نظر شما آواز خوشی و آوازشادمانی و آواز داماد و آواز عروس را از این مکان خواهم برداشت.
10Hae kaminawk khaeah hae loknawk hae na thuih pae naah, nihcae mah, Tipongah Angraeng mah hae baktih kalen parai amrohaih kaicae nuiah phaksak loe? Tih hmuen maw ka sakpazae o? Ka Angraeng Sithaw nuiah tih zaehaih maw ka sak o? tiah thuih o naah,
10و هنگامی که همه این سخنان را به این قوم بیان کنی و ایشان از توبپرسند که خداوند از چه سبب تمامی این بلای عظیم را به ضد ما گفته است و عصیان و گناهی که به یهوه خدای خود ورزیده‌ایم چیست؟
11nihcae khaeah, nam panawk mah kai ang pahnawt o moe, kalah sithawnawk hnukah bang o, nihcae ih tok to a sak pae o moe, a bok o; kai ang pahnawt o moe, ka patuk ih lok to pazui o ai;
11آنگاه تو به ایشان بگو: خداوند می‌گوید: از این جهت که پدران شما مرا ترک کردند و خدایان غیر را پیروی نموده، آنها راعبادت و سجده نمودند و مرا ترک کرده، شریعت مرا نگاه نداشتند.
12nangcae loe nam panawk pongah kanung kue hmuen to na sak o; khenah, ka lok tahngai han ai ah, kasae angmah ih palung mah thuih ih lok baktih toengah caeh o boih.
12و شما ازپدران خویش زیاده شرارت ورزیدید چونکه هریک از شما سرکشی دل شریر خود را پیروی نمودید و به من گوش نگرفتید.
13To pongah hae prae thung hoiah nangcae hoi nam panawk mah panoek vai ai ih prae ah kang vah o ving han; to ahmuen ah khoving khodai kalah sithawnawk ih tok to na sah o tih; to ahmuen ah kang pahnawt o sut han, tiah Angraeng mah thuih.
13بنابراین من شمارا از این زمین به زمینی که شما و پدران شماندانسته‌اید خواهم‌انداخت و در آنجا شبانه‌روزخدایان غیر را عبادت خواهید نمود زیرا که من برشما ترحم نخواهم نمود.
14To pongah, khenah, Israel kaminawk Izip prae hoi zaehoikung, Angraeng loe hing, tiah thuihhaih om mak ai boeh;
14«بنابراین خداوند می‌گوید: اینک ایامی می‌آید که بار دیگر گفته نخواهد شد قسم به حیات یهوه که بنی‌اسرائیل را از زمین مصر بیرون آورد.
15toe kaminawk mah, Aluek bang prae thung hoi Israel caanawk loisakkung, Angraeng loe hing tangtang, tiah thui o tih; nihcae to ampanawk khaeah ka paek ih prae ah ka caeh haih let han, tiah Angraeng mah thuih.
15بلکه قسم به حیات یهوه که بنی‌اسرائیل را از زمین شمال و همه زمینهایی که ایشان را به آنها رانده بود برآورد. زیرا من ایشان را به زمینی که به پدران ایشان داده‌ام باز خواهم آورد.
16Khenah, pop parai tanga naeh kaminawk to ka patoeh han, nihcae mah tanga naeh baktiah naeh o tih; moi kah kop kaminawk to ka patoeh bae han, nihcae mah moi zoep baktiah mae, maesom hoi thlungkhaw thung boih ah pakrong o tih, tiah Angraeng mah thuih.
16خداوند می‌گوید: اینک ماهی گیران بسیار راخواهم فرستاد تا ایشان را صید نمایند و بعد از آن صیادان بسیار را خواهم فرستاد تا ایشان را از هرکوه و هر تل و از سوراخهای صخره‌ها شکارکنند.
17Nihcae caehhaih loklam to ka khet boih, nihcae loe ka hmaa hoi anghawk o ving thai ai, nihcae sakpazaehaih doeh ka hnuk han ai ah anghawk thai mak ai.
17زیرا چشمانم بر همه راههای ایشان است و آنها از نظر من پنهان نیست و عصیان ایشان از چشمان من مخفی نی.
18Nihcae mah ka prae to amhnong o sak moe, qawk ah ka toep ih kaimah ih long to panuet thok kadueh qok hoi krang hoiah koi o sak pongah, a sakpazae o haih hoi a zae o haihnawk baktiah alet hnetto ka pathok han.
18و من اول عصیان وگناهان ایشان را مکافات مضاعف خواهم رسانیدچونکه زمین مرا به لاشهای رجاسات خود ملوث نموده و میراث مرا به مکروهات خویش مملوساخته‌اند.»
19Aw Angraeng, nang loe raihaih ka tong naah ka thacakhaih, ka buephaih kacak sipae ah na oh; long boenghaih ahmuen hoiah Gentel kaminawk nang khaeah angzo o ueloe, Kaicae ampanawk loe lok amlai, tidoeh avang ai, atho kaom ai hmuennawk ni qawk ah toep o tangtang, tiah thui o tih.
19ای خداوند که قوت من و قلعه من و در روزتنگی پناهگاه من هستی! امت‌ها از کرانهای زمین نزد تو آمده، خواهند گفت: پدران ما جز دروغ واباطیل و چیزهایی را که فایده نداشت وارث هیچ نشدند.
20Kami mah Sithaw tang ah kaom ai, sithaw rumramnawk to angmah hanah sak maw?
20آیا می‌شود که انسان برای خودخدایان بسازد و حال آنکه آنها خدا نیستند؟
21To pongah, khenah, nihcae to ka panoeksak han, ka ban hoi ka thacakhaih to vaihi nihcae khaeah ka panoeksak han; to naah ni nihcae mah kai ih ahmin loe Angraeng ni, tiah panoek o tih.
21«بنابراین هان این مرتبه ایشان را عارف خواهم گردانید بلی دست خود و جبروت خویش را معروف ایشان خواهم ساخت وخواهند دانست که اسم من یهوه است.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.