Daniel 7
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Babylon siangpahrang Belshazzar siangpahrang ah ohhaih saningto naah, Daniel loe angmah ih iihkhun nuiah angsong naah amaang ah hnuksakhaih to amtueng; amaang ah hnuk ih hmuennawk to anih mah tarik.
1En la unua jaro de Belŝacar, reĝo de Babel, Daniel havis sonĝon kaj vizion de sia kapo sur sia lito. Li enskribis tiun sonĝon, prezentinte la esencon de la afero.
2Daniel mah, Aqum naah hnuksakhaih ka hnuk ih loe khenah, Van ih takhi palitonawk loe kalen parai tuipui nuiah misa angthawk o.
2Daniel komencis sian rakonton, dirante: Mi vidis en mia nokta vizio, ke jen kvar ventoj de la ĉielo batalas inter si sur granda maro.
3To naah maeto hoi maeto anghmong ai, moisan palitonawk loe tuipui thung hoiah tacawt o tahang.
3Kaj eliris el la maro kvar grandegaj bestoj malsimilaj unu al alia.
4Hmaloe koek maeto loe kaipui baktiah oh moe, tahmu pakhraeh to a tawnh; ka khet naah angmah ih pakhraeh to azuh moe, kami baktiah khok hoi long ah angdoet; anih khaeah kami ih palung to paek.
4La unua estis kiel leono, sed ĝi havis flugilojn de aglo; mi vidis, kiel fine oni deŝiris de ĝi la flugilojn, oni levis ĝin de la tero, kaj starigis sur piedoj, kiel homon, kaj homa koro estis donita al ĝi.
5Kalah hnetto haih loe taqom baktiah oh. Ahnuk bang ih khok hoiah angdoet moe, pakha thung ih haa salakah panakhuh thumto a kaek; anih khaeah, Angthawk ah loe, moi to kamhah ah caa ah, tiah a naa o.
5Jen ankaŭ dua besto, simila al urso, staris ĉe ĝia flanko, kaj tri kojnodentojn ĝi havis en sia buŝo, inter siaj dentoj. Kaj estis dirite al ĝi: Leviĝu, kaj manĝu multe da karno.
6To pacoengah ka dan let naah, Kaithlaeng hoi kanghmong, kalah moisan maeto ka hnuk let, a kaeng nuiah tavaa ih pakhraeh palito oh. Moisan loe alu palito oh moe, uk thaihaih akaa to tawnh.
6Poste mi vidis ankoraŭ unu beston, similan al leopardo; sur sia dorso ĝi havis kvar flugilojn de birdo, kaj kvar kapojn havis tiu besto, kaj potenco estis donita al ĝi.
7To pacoengah aqum naah hnuksakhaih amtueng let, paroeai thacak moe, zit kaom palito haih moisan to ka hnuk. Anih loe kalen parai sum baktih kaom haa to a tawnh, a kaek ih moi to taprawt pet pet pacoengah paaeh, kanghmat to khok hoiah atit. Anih loe kalah moisannawk hoi anghmong ai, taki hato a tawnh.
7Poste mi vidis en la nokta vizio beston kvaran, teruran, monstran, kaj tre fortan; ĝi havis grandegajn ferajn dentojn; ĝi manĝegis kaj frakasis, kaj la restaĵon ĝi dispremis per la piedoj; ĝi estis malsimila al ĉiuj antaŭaj bestoj kaj havis dek kornojn.
8Takinawk to ka poek li naah, takinawk salak hoiah kalah taki tetta maeto tacawt let; tacawt hmaloe taki thumtonawk loe to taki tetta hma ah tangzun hoi nawnto aphong o king. Khenah, to taki tetta loe kami mik baktiah mik to a tawnh moe, amoekhaih lok apae thaih pakha doeh a tawnh.
8Mi rigardis tiujn kornojn, kaj jen inter ili aperis alia korno, malgranda; kaj tri el la antaŭaj kornoj estis elŝiritaj antaŭ ĝi kun la radiko; kaj jen montriĝis, ke tiu korno havas okulojn, kiel okuloj de homo, kaj buŝon, kiu parolas malhumile.
9Ka khet li naah, siangpahrang ih angraengtangkhang to pahung o, Canghnii ih aninawk loe angraeng tangkhang pongah anghnut; a khukbuen loe dantui baktiah anglung, a lu ih sam doeh tuumui baktiah anglung. Anih ih angraeng tangkhang loe hmaipalai baktiah oh moe, angraeng tangkhang khoknawk doeh kangqong hmai baktiah oh.
9Fine mi vidis, ke estas starigitaj tronoj, kaj sidiĝis la Antaŭtempulo. Lia vesto estis blanka kiel neĝo, kaj la haroj sur Lia kapo estis kiel pura lano; Lia trono estis brilantaj flamoj, ĝiaj radoj estis flamanta fajro.
10A hmaa hoiah tui baktiah kangqong hmai to longh; sangto pacoeng, sangto kaminawk mah anih ih tok to sak pae o moe, Anih hmaa ah sang haato pacoeng, sang haato kaminawk angdoet o; lokcaekhaih to oh moe, cabunawk to paongh o.
10Fajra rivero elfluis kaj disverŝiĝis antaŭ Li; miloj da miloj servis al Li, kaj dekmiloj da dekmiloj staris antaŭ Li. La juĝantoj sidiĝis, kaj la libroj malfermiĝis.
11Taki tetta mah amoekhaih lok to thuih pongah kawbang maw om tih vai, tiah ka khet; ka khet li naah moisan to hum o moe, kangqong hmai thungah vah o.
11Tiam mi vidis, kiel fine, pro la malhumilaj vortoj, kiujn parolis la korno, la besto estis mortigita, kaj ĝia korpo estis frakasita, kaj ĵetita en fajron, por forbruli.
12Kalah moisannawk ih ukhaih to lak pae o ving; toe atue nasetto thungah maw loe nihcae hinghaih to pathlung pae.
12Ankaŭ de la aliaj bestoj oni forprenis ilian potencon, kaj daŭro de la vivo estis donita al ili nur por difinita tempo kaj ĝis difinita templimo.
13Aqum ah hnuksakhaih kai khaeah amtueng, khenah, kami Capa baktiah kaom Kami maeto loe, van ih tamainawk hoiah angzoh. To Kami loe canghnii ih ani khaeah angzoh, anih to Canghnii ih ani hmaa ah caeh o haih.
13Poste mi vidis en la nokta vizio, ke jen en la nuboj de la ĉielo iris kvazaŭ filo de homo, venis al la Antaŭtempulo, kaj estis alkondukita al Li.
14Kaminawk, prae kaminawk hoi lok congca pae kaminawk boih mah anih to bok o hanah, uk thaihaih akaa, lensawkhaih hoi prae to anih hanah paek; anih ukhaih loe amro thai ai, dungzan ukhaih ah oh, a prae doeh amro mak ai.
14Kaj al li estis donita potenco, gloro, kaj regno, por ke ĉiuj popoloj, gentoj, kaj lingvoj servu al li; lia regado estas regado eterna, kiu ne ĉesiĝos, kaj lia regno ne detruiĝos.
15Kai, Daniel loe patangkhang, ka poek thai ai, hnuksakhaih mah raihaih ang paek.
15Ĉe mi, Daniel, ektremis mia spirito en mia korpo, kaj la vizio de mia kapo konsternis min.
16A taengah angdoe kaminawk maeto khaeah ka caeh moe, to ih hmuennawk thuih koehhaih ahlong to ka dueng. To pongah anih mah to ih hmuennawk thuih koehhaih ahlong to ang leh pae.
16Mi aliris al unu el la antaŭstarantoj kaj demandis lin pri la vera signifo de ĉio ĉi tio, kaj li komencis paroli al mi kaj klarigis al mi la sencon de la diritaĵo.
17Kalen parai moisan palitonawk loe long hoiah tacawt han koi siangpahrang palito thuih koehhaih ih ni.
17Tiuj kvar grandaj bestoj signifas, ke kvar regnoj formiĝos sur la tero.
18Toe Kasang koek ih kaciim kaminawk mah prae to la o ueloe, dungzan khoek to, ue, dungzan hoi dungzan khoek to toep o tih, tiah thuih.
18Poste prenos la regnon la sanktuloj de la Plejaltulo, kaj ili posedos la regnon eterne, en eterna eterneco.
19To pacoengah kalah moisannawk hoi anghmong ai, zit kathok sum baktiah kaom haa hoi sum kamling banpacin katawn, a kaek ih moi taprawt pet pet moe, paaeh pacoengah kanghmat moi to khok hoiah atii palito haih moisan kawng to panoek han ka koeh;
19Tiam mi deziris havi precizan klarigon pri la kvara besto, kiu estis malsimila al ĉiuj, kaj terura, kun feraj dentoj kaj kupraj ungegoj, manĝegis kaj frakasis kaj la restaĵon dispremis per la piedoj;
20a lu nuiah taki haato kacawn thuih koehhaih hoi hmaloe ih taki thumto pazawk, mik kaom, amoekhaih lok apae thaih, ampuinawk pongah kalen kue, takinawk salak hoiah tacawt let kalah taki maeto thuih koehhaih ahlong to panoek han ka koeh.
20kaj pri la dek kornoj, kiuj estis sur ĝia kapo, kaj pri la alia, kiu poste eliris kaj antaŭ kiu elfalis tri, pri tiu sama korno, kiu havis okulojn kaj buŝon parolantan malhumile, kaj kiu laŭ sia aspekto estis pli granda ol la aliaj.
21Ka khet li naah to taki mah kaciim kaminawk to misa a tuk moe, nihcae to pazawk;
21Mi vidis, kiel tiu korno komencis bataladon kontraŭ la sanktuloj kaj estis jam venkanta ilin,
22to pacoengah Canghnii ih ani to angzoh, Kasang koek Sithaw ih kaciim kaminawk khaeah lokcaekhaih to a paek; atue mah phak boeh pongah prae to toep hanah kaciim kaminawk mah lak o.
22ĝis venis la Antaŭtempulo; tiam la juĝo estis farita por la sanktuloj de la Plejaltulo, kaj venis la tempo, kiam la regnon ekposedis la sanktuloj.
23To naah anih mah, Palito haih moisan loe kalah siangpahrang ukhaih praenawk hoi anghmong ai, long nuiah angzo han koi siangpahrang ukhaih prae palito hnuksakhaih ih ni, to prae mah loe long pum hae paaeh boih tih, long to koisak phaeng ueloe, khok hoiah atii tih.
23Kaj li diris: La kvara besto estas la kvara regno, kiu estos sur la tero, malsimila al ĉiuj regnoj, kaj ĝi manĝegos la tutan teron, piedpremos kaj frakasos ĝin.
24To prae thung hoi tacawt taki haato loe angzo han koi siangpahrang haatonawk hnuksakhaih ih ni, nihcae pacoengah kalah siangpahrang to tacawt tih; anih loe hmaloe ih siangpahrang hoi anghmong mak ai, anih mah siangpahrang thumtonawk to uk boih tih.
24La dek kornoj signifas, ke el tiu regno aperos dek reĝoj, kaj post ili eliros alia, malsimila al la antaŭaj, kaj faligos tri reĝojn.
25Anih loe Kasang koek Sithaw to tuk hanah amoekhaih lok to thui tih, Kasang koek ih kaciim kaminawk to pacaekthlaek tih, khotue hoi daannawk to athlaeng hanah tha pathok tih; atue maeto thung, atuenawk thung, atue ahap thung, to tiah sak thaihaih akaa to anih ban ah paek tih.
25Li blasfemos kontraŭ la Plejaltulo kaj frapos la sanktulojn de la Plejaltulo; li eĉ arogos al si ŝanĝi la tempojn kaj leĝojn. Ili estos transdonitaj en lian manon ĝis paso de unu tempo kaj du tempoj kaj duono de tempo.
26Toe hnukhuem ah lokcaekhaih to om ueloe, anih ukhaih prae to la pae ving tih, to naah anih loe dungzan khoek to anghma poe tih boeh.
26Poste aperos juĝo, kaj ĝi forprenos de li la potencon, por lia pereo kaj plena ekstermiĝo.
27To pacoengah van tlim ah kaom siangpahrang prae, ukhaih hoi lensawkhaihnawk to Kasang koek Sithaw ih kaciim kaminawk khaeah paek boih tih. To ukhaih prae loe dungzan ukhaih prae ah oh, ukkungnawk boih mah anih to bok o ueloe, a lok to tahngai pae o tih, tiah a naa.
27Sed la regado, potenco, kaj grandeco de la regnoj sub la tuta ĉielo estos donita al la sankta popolo de la Plejaltulo, kies regno estas regno eterna, kaj ĉiuj potenculoj servados kaj obeados al Li.
28To hmuen kawng thuikoehhaih loe haeah boeng boeh. Kai, Daniel loe ka poekhaih patangkhang moe, mikhmai ka set sut boeh; toe ka hnuk ih hmuennawk to palung thungah ka pakuem, tiah thuih.
28Ĉi tie finiĝas la parolo. Mi, Daniel, estis tre konsternita de mia meditado, kaj mia vizaĝaspekto ŝanĝiĝis sur mi; sed la parolon mi konservis en mia koro.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.