Toksahkungnawk 11
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Patoeh ih kaminawk hoi Judea prae thungah kaom nawkamyanawk loe Gentelnawk mah doeh Sithaw lok talawk o toeng boeh, tiah thaih o.
1Kaj la apostoloj kaj la fratoj, kiuj estis en Judujo, aŭdis, ke la nacianoj ankaŭ ricevis la vorton de Dio.
2Piter Jerusalem ah caeh naah, tangzat hin aat kaminawk mah anih khaeah,
2Kaj kiam Petro venis al Jerusalem, tiuj, kiuj estis el la cirkumcido, disputis kun li,
3Tangzat hin aat ai kaminawk khaeah na caeh moe, nihcae hoi nawnto buh na caak, tiah naa o; to pongah anih to palungphui o thuih.
3dirante: Vi eniris al viroj ne cirkumciditaj, kaj manĝis kun ili.
4Toe Piter mah to hmuen kawng to amtonghaih hoi boeng khoek to nihcae khaeah kamnoek ah a thuih pae.
4Sed Petro klarigis la aferon al ili orde, dirante:
5Kai loe Joppa vangpui ah ka oh moe, lawk ka thuih, to naah hmuen hnuksakhaih maeto ka hnuk: kalen pui kahni baktiah kaom takii palito kaom hmuen maeto van bang hoiah kai khaeah krak tathuk:
5Dum mi preĝis en la urbo Jafo, en ekstazo mi vidis vizion, ujon malsuprenirantan, kvazaŭ grandan tukon, mallevatan el la ĉielo per la kvar anguloj; kaj ĝi venis ĝis mi;
6to tiah kaom hmuen to ka khet naah, long nuiah kaom akhok palito kaom moinawk, moisannawk, long ah kavak hmuennawk hoi van ah kazawk tavaanawk to ka hnuk.
6kun fiksa rigardo mi ĝin observis, kaj vidis kvarpiedajn bestojn de la tero kaj sovaĝajn bestojn kaj rampaĵojn kaj birdojn de la ĉielo.
7To naah lok maeto ka thaih, to lok mah kai khaeah, Piter, angthawk ah, bop loe caa ah, tiah ang naa.
7Kaj mi aŭdis voĉon dirantan al mi: Leviĝu, Petro; buĉu kaj manĝu.
8Toe kai mah, Angraeng, angcoeng thai ai: caak vai ai ih hmuen, to tih ai boeh loe ciimcai ai hmuen roe ka pakha thungah akun vai ai vop, tiah ka naa.
8Sed mi diris: Ho ne, Sinjoro, ĉar nenio profana aŭ malpura eniris iam en mian buŝon.
9Toe van bang ih lok mah, Sithaw mah ciimcaisak tangcae hmuen to, nang mah caak vai ai ih hmuen, tiah thuih han om ai, tiah ang naa.
9Sed voĉo respondis al mi la duan fojon el la ĉielo: Kion Dio purigis, tion vi ne nomu profana.
10To tiah vaithumto oh pacoengah, to hmuennawk to van bangah lak tahang let.
10Ĉi tio fariĝis trifoje, kaj ĉio estis retirata en la ĉielon.
11Khenah, to nathuem ah Caesarea vangpui hoiah kai khaeah patoeh ih kami long thumtonawk loe ka ohhaih im ah phak o boeh.
11Kaj jen antaŭ la domo, en kiu mi estis, tuj staris tri viroj senditaj el Cezarea al mi.
12To pacoengah Kacai Muithla mah palunghaenghaih om ai ah, nihcae hoi nawnto caeh hanah ang thuih. Hae ih nawkamya taruktonawk doeh kai hoi nawnto caeh o toeng, to tiah kami maeto ih im ah ka kun o:
12Kaj la Spirito ordonis, ke mi iru kun ili, tute ne hezitante. Kaj ĉi tiuj ses fratoj min akompanis, kaj ni eniris en la domon de la viro;
13to kami mah, Angmah im ah kangdoe van kami to a hnuk, van kami mah anih khaeah, Piter, tiah ahmin kaom Simon to kawk hanah, Joppa vangpui ah kami patoeh ah, tiah a thuih pae;
13kaj li diris al ni, ke li vidis en sia domo la anĝelon starantan, kaj dirantan: Sendu al Jafo, kaj venigu Simonon, kies alnomo estas Petro,
14nangmah hoi nangmah imthung takoh boih pahlonghaih na hnuk o hanah, anih mah nang hanah loknawk na thui pae tih, tiah ang naa, tiah kaicae khaeah ang thuih.
14kiu parolos al vi vortojn, per kiuj vi kaj via tuta familio saviĝos.
15Lokthuih kam tong naah, tangsuek naah aicae khaeah krak baktih toengah, nihcae nuiah Kacai Muithla to krak toeng.
15Kaj dum mi komencis paroli, la Sankta Spirito malsupreniris sur ilin tiel same, kiel sur nin en la komenco.
16To naah Angraeng mah, Johan mah loe tui hoiah ni tuinuemhaih to paek, toe nangcae mah loe Kacai Muithla hoiah tuinuenhaih to na paek o tih, tiah thuih ih lok to ka panoek let.
16Kaj mi rememoris la vorton de la Sinjoro, ke li diris: Johano ja baptis per akvo; sed vi baptiĝos per la Sankta Spirito.
17Aicae mah Angraeng Jesu Kri a tang o naah, Sithaw mah aicae khaeah paek ih tangqum baktih toengah, nihcae han doeh paek nahaeloe, kai mah kawbangah maw, Sithaw ih lok to ka aek thai tih? tiah a naa.
17Se do al ili Dio donis la saman donacon, kiel al ni, kiam ni ekkredis al la Sinjoro Jesuo Kristo, kia homo mi estis, ke mi povus kontraŭstari al Dio?
18To lok to a thaih o naah, nihcae loe anghngai o duem moe, Sithaw to saphaw o: to tiah nahaeloe Sithaw mah Gentelnawk han doeh hinghaih hnuk o hanah, dawnpakhuemhaih to paek boeh, tiah a thuih o.
18Kiam ili tion aŭdis, ili silentiĝis, kaj gloris Dion, dirante: Ankaŭ do al la nacianoj Dio donacis penton por vivo.
19Stephen pongah pacaekthlaekhaih tongh pacoengah, ahmuen kruekah amhet kaminawk loe Phonicia, Cyprus hoi Antiok vangpui khoek to phak o, nihcae loe Judah kaminawk khae khue ah tamthanglok to thuih o.
19Tiuj do, kiuj dispeliĝis pro la suferado, kiu okazis pro Stefano, vojaĝis ĝis Fenikio kaj Kipro kaj Antioĥia, priparolante la vorton al neniu krom nur Judoj.
20Nihcae thungah Cyprus, Cyrene hoiah angzo thoemto kaminawk loe Antiok vangpui ah caeh o moe, Grik kaminawk khaeah Angraeng Jesu ih tamthanglok to thuih o.
20Sed iuj el ili, viroj el Kipro kaj Kireno, veninte en Antioĥian, parolis al la Grekoj ankaŭ, predikante la Sinjoron Jesuo.
21Angraeng ih ban nihcae nuiah oh pongah, paroeai kaminawk mah tang o moe, Angraeng khaeah angqoi o.
21Kaj la mano de la Sinjoro estis kun ili; kaj granda nombro kredis kaj turniĝis al la Sinjoro.
22To tamthang to Jerusalem ah kaom kricanawk mah thaih o: to naah nihcae mah Barnabas to Antiok vangpui ah patoeh o.
22Kaj la raporto pri tio estis aŭdita de la eklezio, kiu estis en Jerusalem; kaj ili forsendis Barnabason ĝis Antioĥia;
23Anih to vangpui ah phak moe, Sithaw tahmenhaih to hnuk naah anghoehaih a tawnh; nihcae mah palungthin tang hoi kacakah Angraeng ah oh o poe thai hanah, nihcae boih khaeah thapaekhaih lok to a thuih pae.
23li, veninte, kaj vidante la gracon de Dio, ĝojis; kaj li admonis ilin ĉiujn, ke kun korfirmeco ili restu fidelaj al la Sinjoro;
24Anih loe kahoih kami ah oh, Kacai Muithla hoi tanghaih hoiah koi kami ah oh: paroeai kaminawk loe Angraeng khaeah angqoi o.
24ĉar li estis bona viro, kaj plena de la Sankta Spirito kaj de fido; kaj multo da homoj aldoniĝis al la Sinjoro.
25To pacoengah Barnabas loe Saul to pakrong hanah, Tarsa vangpui ah caeh:
25Kaj li iris al Tarso, por serĉi Saŭlon;
26Saul to a hnuk naah, anih to Antiok vangpui ah a hoih. Nihnik loe saningto thung kricanawk hoi nawnto angkom o moe, paroeai kaminawk to patuk hoi. Antiok vangpui ah kaom hnukbang kaminawk to Kricaa, tiah kawk o hmaloe.
26kaj trovinte, li kondukis lin al Antioĥia. Kaj dum tuta jaro ili kunvenadis kun la eklezio, kaj instruis grandan aron da homoj; kaj en Antioĥia la disĉiploj unue nomiĝis Kristanoj.
27To nathuem ah tahmaanawk loe Jerusalem hoiah Antiok vangpui ah caeh o.
27Kaj en tiuj tagoj profetoj el Jerusalem vojaĝis al Antioĥia.
28Nihcae thung ih Agaba, tiah ahmin kaom kami maeto loe angthawk moe, Muithla panoeksakhaih rang hoiah long pum ah takaang thohhaih om tih, tiah taphong: to takaang thohhaih loe Klaudia Caesar ukhaih atue thungah oh)
28Kaj stariĝis unu el ili, nomata Agabo, kaj deklaris per la Spirito, ke estos granda malsato tra la tuta mondo; kaj tio okazis en la tagoj de Klaŭdio.
29To pongah hnukbang kaminawk loe angmacae sak thaih thung Judea prae thungah kaom nawkamyanawk khaeah abomhaih paek hanah lokkhaeh o:
29Kaj la disĉiploj decidis, ke ĉiu laŭ sia bonstato sendu helpon al la fratoj, kiuj loĝis en Judujo;
30to tiah a sak o pacoengah kacoehtanawk khaeah paek hanah, abomhaih tangqum to Barnaba hoi Saul ban ah paek o.
30tion ankaŭ ili faris, sendante al la presbiteroj per la manoj de Barnabas kaj Saŭlo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.