2 Samuel 6
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1David mah qoih ih Israel kami sang quithumtonawk loe ahmuen maeto ah amkhuengsak.
1و داود بار دیگر جمیع برگزیدگان اسرائیل، یعنی سی هزار نفر را جمع کرد.
2Cherubim salakah kaom, misatuh kaminawk ih Angraeng ahmin hoiah kawk ih, Angraeng ih thingkhong to Judah prae Baale vangpui hoiah aput hanah, David loe angthawk moe, angmah khaeah kaom kaminawk hoi nawnto a caeh.
2و داود باتمامی قومی که همراهش بودند برخاسته، ازبعلی یهودا روانه شدند تا تابوت خدا را که به اسم، یعنی به اسم یهوه صبایوت که بر کروبیان نشسته است، مسمی می‌باشد، از آنجا بیاورند.
3Sithaw ih thingkhong to maitaw leeng kangtha nuiah suek o moe, Gibeah, tiah kawk ih mae nuiah kaom Abinadab ih im hoiah aput o; Abinadab capa Uzzah hoi Ahio mah, maitaw leeng to mongh hoi.
3و تابوت خدا را بر ارابه‌ای نو گذاشتند و آن را از خانه ابیناداب که در جبعه است، برداشتند، و عزه واخیو، پسران ابیناداب، ارابه نو را راندند.
4Sithaw ih thingkhong to mae nui ih Abinadab im hoiah a phawh o; to naah Ahio loe Sithaw ih thingkhong hmaa ah caeh.
4و آن رااز خانه ابیناداب که در جبعه است با تابوت خداوند آوردند و اخیو پیش تابوت می‌رفت.
5To naah David hoi Israel imthung takohnawk boih mah hmaica thing hoiah sak ih katoeng congca, satuem, monglaeng, cingcengnawk hoiah Angraeng hmaa ah laasak o.
5وداود و تمامی خاندان اسرائیل با انواع آلات چوب سرو و بربط و رباب و دف و دهل و سنجهابه حضور خداوند بازی می‌کردند.
6Nakon ih cang atithaih ahmuen phak o naah loe, maitaw mah Sithaw ih thingkhong to ahoek pongah, Uzzah mah ban payangh moe, Sithaw thingkhong to sui.
6و چون به خرمنگاه ناکون رسیدند عزه دست خود را به تابوت خداوند دراز کرده، آن را گرفت زیرا گاوان می‌لغزیدند.
7Angraeng loe Uzzah nuiah paroeai palungphui; a sakpazaehaih pongah Sithaw mah anih to hum, anih loe Sithaw ih thingkhong taengah duek sut.
7پس غضب خداوند برعزه افروخته شده، خدا او را در آنجا به‌سبب تقصیرش زد، و در آنجا نزد تابوت خدا مرد.
8Sithaw mah Uzzah to danpaek pongah, David loe poeknawm ai; to pongah vaihni khoek to to ahmuen to Perez-Uzzah, tiah kawk o.
8وداود غمگین شد زیرا خداوند بر عزه رخنه کرده بود، و آن مکان را تا به امروز فارص عزه نام نهاد.
9David loe to na niah Angraeng to zit pongah, Angraeng ih thingkhong to kawbangmaw kaimah khaeah ka sin thai han? tiah a thuih.
9و در آن روز، داود از خداوند ترسیده، گفت که تابوت خداوند نزد من چگونه بیاید.
10David loe angmah ih David vangpui thungah Angraeng ih thingkhong to phaw ai; Gath kami Obed-Edom im ah caeh haih ving.
10و داودنخواست که تابوت خداوند را نزد خود به شهرداود بیاورد. پس داود آن را به خانه عوبید ادوم جتی برگردانید.
11Angraeng ih thingkhong loe Obed-Edom im ah khrah thumto thung oh; to naah Angraeng mah Obed-Edom hoi anih ih imthung takoh kaminawk boih to tahamhoihaih paek.
11و تابوت خداوند در خانه عوبید ادوم جتی سه ماه ماند و خداوند عوبیدادوم و تمامی خاندانش را برکت داد.
12Sithaw ih thingkhong pongah, Obed-Edom hoi a imthung takohnawk boih Angraeng mah tahamhoihaih paek ti, tiah David siangpahrang khaeah thuih pae o. To pongah David loe caeh tathuk moe, Sithaw thingkhong to Obed-Edom im hoiah David vangpui thungah anghoehaih hoiah phawh let.
12و داود پادشاه را خبر داده، گفتند که: خداوند خانه عوبید ادوم و جمیع مایملک او را به‌سبب تابوت خدا برکت داده است. پس داود رفت و تابوت خدا را از خانه عوبید ادوم به شهر داود به شادمانی آورد.
13Angraeng ih thingkhong kapu kaminawk mah khok tangkan tarukto takan o pacoengah, maitaw tae maeto hoi kathawk maitaw caanawk to angbawnhaih ah a sak.
13و چون بردارندگان تابوت خداوند شش قدم رفته بودند، گاوان و پرواریهاذبح نمود.
14David loe rong kangpha puu kahni to angkhuk pacoengah, Angraeng hmaa ah tha pathoh moe, hnawh.
14و داود با تمامی قوت خود به حضور خداوند رقص می‌کرد، و داود به ایفودکتان ملبس بود.
15To naah David hoi Israel imthung takohnawk loe, Angraeng ih thingkhong to hanghaih hoi mongkah lok hoiah aput o tahang.
15پس داود و تمامی خاندان اسرائیل، تابوت خداوند را به آواز شادمانی وآواز کرنا آوردند.
16Angraeng ih thingkhong David vangpui thungah akun naah, Saul canu Mikal mah tapang khaw thung hoiah a bih; Angraeng hmaa ah angphet hoi kahnawh David siangpahrang to a hnuk naah, anih mah Daivid to palung thung hoiah khet patoek.
16و چون تابوت خداوندداخل شهر داود می‌شد، میکال دختر شاول ازپنجره نگریسته، داود پادشاه را دید که به حضورخداوند جست وخیز و رقص می‌کند، پس او رادر دل خود حقیر شمرد.
17Angraeng ih thingkhong to phawh o moe, David mah to thingkhong suek hanah sakcoek ih kahni imthung ah a suek o; to naah David mah hmai angbawnhaih hoi angdaeh angbawnhaih to Angraeng hmaa ah sak.
17و تابوت خداوند را درآورده، آن را درمکانش در میان خیمه‌ای که داود برایش برپاداشته بود، گذاشتند، و داود به حضور خداوندقربانی های سوختنی و ذبایح سلامتی گذرانید.
18David mah hmai angbawnhaih hoi angdaeh angbawnhaih paek pacoengah, misatuh kaminawk ih Angraeng Sithaw hmin hoiah kaminawk to tahamhoihaih paek.
18و چون داود از گذرانیدن قربانی های سوختنی و ذبایح سلامتی فارغ شد، قوم را به اسم یهوه صبایوت برکت داد.
19To pacoengah nongpa nongpata tih ai, Israel kaminawk boih hanah, takaw kae maeto, moi tetta hoi misurthaih kazaek to paek. To pacoengah kaminawk loe angmacae im ah amlaem o.
19و به تمامی قوم، یعنی به جمیع گروه اسرائیل، مردان و زنان به هر یکی یک گرده نان و یک پاره گوشت و یک قرص کشمش بخشید، پس تمامی قوم هر یکی به خانه خودرفتند.
20Angmah ih imthung takoh tahamhoihaih paek hanah, David loe im ah amlaem. Saul canu Mikal loe David khet hanah angzoh moe, anih khaeah, Vaihniah Israel siangpahrang loe kawkrukmaw lensawk; tidoeh na ai kami rumram mah azathaih tawn ai ah a khukbuen to angkhring baktih toengah, a tamna nongpatanawk hmaa ah anih doeh khukbuen angkhring toeng, tiah a naa.
20اما داود برگشت تا اهل خانه خود را برکت دهد. و میکال دختر شاول به استقبال داود بیرون آمده، گفت: «پادشاه اسرائیل امروز چه قدرخویشتن را عظمت داد که خود را در نظر کنیزان بندگان خود برهنه ساخت، به طوری که یکی ازسفها خود را برهنه می‌کند.»
21David mah Mikal khaeah, Nam pa hoi anih ih imthung takohnawk boih hmaa ah Angraeng mah ang qoih, anih mah ni kai hae Angraeng ih Israel kaminawk ukkung ah ohsak. To pongah Angraeng hmaa ah ka kawnh.
21و داود به میکال گفت: «به حضور خداوند بود که مرا بر پدرت و برتمامی خاندانش برتری داد تا مرا بر قوم خداوند، یعنی بر اسرائیل پیشوا سازد، از این جهت به حضور خداوند بازی کردم.
22Hae hmuen pongah azat ai ah ka oh moe, poek pahnaemhaih hoiah ka oh han; na thuih ih tamna nongpatanawk mah kai na pakoeh o aep tih, tiah a naa.
22و از این نیز خود رازیاده حقیر خواهم نمود و در نظر خود پست خواهم شد، لیکن در نظر کنیزانی که درباره آنهاسخن گفتی، معظم خواهم بود.»
23To pongah Saul canu Mikal loe, duek khoek to caa sah ai ah oh.
23و میکال دخترشاول را تا روز وفاتش اولاد نشد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.